Verhalen maken de mens. Inspirerende Utrechters aan het woord.

Je ziet niks aan mij

Kennismaken is voor mij niet anders dan voor andere mensen, denk ik. Ik heb een groot netwerk met vrienden en vriendinnen en ik vind het juist leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. Je ziet ook niks aan mij.

Laatst was er op het station iemand aan het fondsen werven: zodat mensen met een beperking een maatje konden krijgen. Ik vertelde hem dat ik zelf ook een beperking heb. Waarop de fondsenwerver verbaasd reageerde: “oh, dat had ik niet verwacht!”

Als mensen geld van me willen, dan zeg ik altijd:
“Dat moet ik eerst met mijn begeleider overleggen.”

Het is ook wel eens lastig dat je mijn beperking niet aan mij kan zien. Vooral als ik uitga, en nieuwe mensen ontmoet. In het verleden heb ik wel eens tegen iemand gezegd dat ik VMBO had gedaan. Dat is niet waar hoor…maar het voelde alsof het niet anders kon. Ik wilde er onderuit komen.

Andere keren is het juist wel makkelijk, bijvoorbeeld als mensen geld van me willen. Dan zeg ik altijd: “Dat moet ik eerst met mijn begeleider overleggen.”

Achten en Negens

Vorig jaar ben ik gestart met een thuisstudie fotografie, en dat gaat heel erg goed. Tot nu toe haal ik alleen maar achten en negens. Ik wilde altijd al wel wat doen met fotografie. Op de studiebeurs heb ik ook wel eens geïnformeerd naar een fotografieopleiding maar daar moest je HBO of MBO4 voor hebben, dat is voor mij niet weggelegd.

Ik haal zulke hoge cijfers dat ik me wel eens afvraag of er écht iemand is die het beoordeelt.

Bij een thuisstudie word je niet beoordeeld op je intelligentie. Die man weet denk ik niet eens dat ik een verstandelijke beperking heb. Ik haal zulke hoge cijfers dat ik me soms afvraag, of er wel echt iemand daar achter die organisatie zit die het beoordeelt. (Lacht)

Fotowedstrijd

Laatst deed ik mee aan een fotowedstrijd. De opdracht was om sociale contacten in beeld te brengen. Ik wilde dat heel graag doen in een land waar mensen met een beperking het minder hebben dan hier, bijvoorbeeld in Roemenië. Er deden bijna 300 mensen mee en ik ben uiteindelijk als 23ste geëindigd, waardoor ik die rapportage niet kon maken. Maar ik heb toen wel een telefoon gewonnen!

Om een mooie foto te maken neem ik de tijd. Dat werkt voor mij sowieso goed, als ik de tijd en de ruimte krijg. Dan lukt het me allemaal wel.

Voor de toekomst hoop ik dat ik veel opdrachten kan krijgen als fotograaf. Portretten, concertfoto’s, misschien ergens een tentoonstelling. Ik ben heel goed in het vastleggen van de sfeer en de mensen.

Volgende
Vorige